„(…) A wysłannicy byli spośród faryzeuszów. I zadawali mu pytania, mówiąc do niego: «Czemu zatem chrzcisz, skoro nie jesteś ani Mesjaszem, ani Eliaszem, ani prorokiem?» Jan im tak odpowiedział: «Ja chrzczę wodą. Pośród was stoi Ten, którego wy nie znacie, który po mnie idzie, a któremu ja nie jestem godzien odwiązać rzemyka u Jego sandała». Działo się to w Betanii, po drugiej stronie Jordanu, gdzie Jan udzielał chrztu. (…)” (J 1,19-28)
Konferencje
Gdy zaczynaliśmy nasze spotkania w październiku 2021 roku, konferencje biblijne odbywały się początkowo w klasztorze Sióstr Szkolnych Notre Dame przy ul. św. Marcina 12 we Wrocławiu. Dziś wszystkie spotkania odbywają się w Centrum Duszpasterskim Archidiecezji Wrocławskiej, ul. Katedralna 4. Warto jednak odwiedzić klasztor Sióstr Szkolnych. Stary, ale świeżo po remoncie budynek, urzeka swym pięknem. Dawne łączy się tu z nowym. Ceglane mury znakomicie korelują z podwieszanymi sufitami, a na masywne ściany pada delikatne światło punktowych lamp. Historia przykleja się do współczesności, a ściany wciąż cicho szepcące modlitwy dawnych mniszek rywalizują z komputerami wydobywającymi z siebie elektroniczne szumy.
W podziemiach klasztoru podziwiać można pozostałości piastowskiego zamku pochodzącego z XIII wieku. Na portalu zachęcającym do wizyty we Wrocławiu czytamy:
W XIII w. Wrocław jako siedziba władcy Śląska miał duże znaczenie, dzięki coraz większym wpływom Piastów Śląskich, którzy zabiegali o ponowne scalenie Polski w jeden organizm państwowy. Syn Bolesława – Henryk I Brodaty, miał w tym zakresie największe zasługi i był blisko osiągnięcia celu. On jeszcze rządził z zamku na Ostrowie Tumskim, gdzie mieszkał z żoną Jadwigą – dzisiaj świętą Jadwigą Śląską. Przez niemal cały XIII wiek władcy Śląska modernizowali obiekty zamkowe, chociaż z różnym zapałem. Budowali także nowe siedziby książęce we Wrocławiu tam, gdzie dzisiaj stoją gmach główny Uniwersytetu i Arsenał Miejski oraz w Legnicy. Z czasem w obrębie zamku powstały budynki typowo mieszkalne, wygodniejsze do codziennego życia, wyposażone w system ogrzewania ciepłym powietrzem. Ich pozostałości także można obejrzeć w klasztorze.
W tym przepięknym, tchnącym historią miejscu, postanowiliśmy poprowadzić nasze spotkania o Ewangelii wg św. Jana.
I tak trwało to przez rok. Okazało się jednak, że przestrzeń w klasztornej auli jest zbyt mała, by pomieścić wciąż przybywających uczestników, stąd konieczna była zmiana miejsca. Od listopada 2022 roku spotykamy się w przestronnej auli Papieskiego Wydziału Teologicznego we Wrocławiu, przy pl. Katedralnym 1a. Serdecznie zapraszamy!
Ewangelia Jana – Prolog i Janowy dzień pierwszy
„Takie jest świadectwo Jana. Gdy Żydzi wysłali do niego z Jerozolimy kapłanów i lewitów z zapytaniem: «Kto ty jesteś?», on wyznał, a nie zaprzeczył, oświadczając: «Ja nie jestem Mesjaszem». Zapytali go: «Cóż zatem? Czy jesteś Eliaszem?» Odrzekł: «Nie jestem». «Czy ty jesteś prorokiem?» Odparł: «Nie!» Powiedzieli mu więc: «Kim jesteś, abyśmy mogli dać odpowiedź tym, którzy nas wysłali? Co mówisz sam o sobie?» Odpowiedział: «Jam głos wołającego na pustyni: Prostujcie drogę Pańską, jak powiedział prorok Izajasz». (…)” (J 1,19-28)
Ewangelia Jana – Struktura i prolog
„Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga. Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało, co się stało. W Nim było życie, a życie było światłością ludzi, a światłość w ciemności świeci i ciemność jej nie ogarnęła. (…)” (J 1,1-18)
Ewangelia Jana – Wprowadzenie
Rozpoczynamy cykl konferencji poświęconych Ewangelii według św. Jana. Jest ona niewątpliwie najbardziej przesiąknięta symboliką i głęboką teologią. Spróbujemy znaleźć odpowiedź na pytanie, dlaczego tak jest. Z wykładu wprowadzającego dowiemy się również jak powstawały Ewangelie w ogóle, przyjrzymy się bliżej postaci autora najmłodszej z nich, zastanowimy się z czego wynikają różnice między tą Księgą a pozostałymi Ewangeliami. Przyjrzymy się również geografii Ziemi Świętej oraz niektórym zwyczajom czasów Jezusa.