„A kiedy Pan dowiedział się, że faryzeusze usłyszeli, iż Jezus pozyskuje sobie więcej uczniów i chrzci więcej niż Jan – chociaż w rzeczywistości sam Jezus nie chrzcił, lecz Jego uczniowie – opuścił Judeę i odszedł znów do Galilei. Trzeba Mu było przejść przez Samarię. Przybył więc do miasteczka samarytańskiego, zwanego Sychar, w pobliżu pola, które [niegdyś] dał Jakub synowi swemu, Józefowi. Było tam źródło Jakuba. Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy studni. Było to około szóstej godziny. Nadeszła [tam] kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody.”
Ewangelia Jana
Ewangelia Jana- Jezus i Jan udzielają chrztu (J 3, 22- 36)

„Potem Jezus i uczniowie Jego udali się do ziemi judzkiej. Tam z nimi przebywał i udzielał chrztu. Także i Jan był w Ainon, w pobliżu Salim, udzielając chrztu, ponieważ było tam wiele wody. I przychodzili [tam] ludzie i przyjmowali chrzest. Nie wtrącono bowiem jeszcze Jana do więzienia.”
Ewangelia Jana jako dramat antyczny

Gościem Wieczoru z Biblią był ks. prof. Jan Klinkowski, który zabrał nas w niezwykle ciekawą podróż po scenie kulturalnej, historycznej i socjologicznej starożytnego świata a więc po rzeczywistości, w której powstawały Ewangelia św. Jana i Apokalipsa.
Ewangelia Jana- ugrupowania religijne judaizmu I wieku

Dla lepszego rozumienia Słowa Bożego niezbędna jest znajomość realiów czasów biblijnych. Dlatego warto się zatrzymać nad różnorodnością judaizmu I wieku. Judaizm tego okresu miał wiele twarzy. Brak dogmatów w chrześcijańskim rozumieniu tego słowa, sprzyjał bowiem powstawaniu różnych ugrupowań o charakterze religijnym, które niejednokrotnie odznaczały się pewnym stopniem politycznego zaangażowania.