„Trzeciego dnia odbywało się wesele w Kanie Galilejskiej i była tam Matka Jezusa. Zaproszono na to wesele także Jezusa i Jego uczniów. A kiedy zabrakło wina, Matka Jezusa mówi do Niego: «Nie mają już wina». Jezus Jej odpowiedział: «Czyż to moja lub Twoja sprawa, Niewiasto? Czyż jeszcze nie nadeszła godzina moja?» Wtedy Matka Jego powiedziała do sług: «Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie». (…)” (J 2,1-12)
Boże powołanie i moje obiekcje
W Biblii wyróżnić można wiele gatunków literackich. Jeden z nich bibliści nazywają powierzeniem misji albo powołaniem. Zasadniczo w jego schemacie powinny pojawiać się cztery elementy: wyznaczenie misji, obiekcje powołanego, zapewnienie asystencji i przyjęcie misji.
Ewangelia Jana – Janowy dzień czwarty i siódmy
„Nazajutrz [Jezus] postanowił udać się do Galilei. I spotkał Filipa. Jezus powiedział do niego: «Pójdź za Mną!». Filip zaś pochodził z Betsaidy, z miasta Andrzeja i Piotra. Filip spotkał Natanaela i powiedział do niego: «Znaleźliśmy Tego, o którym pisał Mojżesz w Prawie i Prorocy – Jezusa, syna Józefa z Nazaretu». Rzekł do niego Natanael: «Czyż może być co dobrego z Nazaretu?» Odpowiedział mu Filip: «Chodź i zobacz!» Jezus ujrzał, jak Natanael zbliżał się do Niego, i powiedział o nim: «Patrz, to prawdziwy Izraelita, w którym nie ma podstępu». (…)” (J 1,43-2,1)
Przyjąć Jezusa jako Zbawiciela
Kluczowym momentem w życiu chrześcijanina jest przyjęcie Jezusa jako Zbawiciela. Głoszony dziś kerygmat chrześcijański opiera się na fakcie Zmartwychwstania i wyprowadzany jest z tekstów Nowego Testamentu. Jednak św. Paweł, głosząc kerygmat w synagodze w Antiochii miał do dyspozycji jedynie Stary Testament. Czy rzeczywiście znajdziemy w nim prawa chrześcijańskiego życia duchowego?
Ewangelia Jana – Janowy dzień trzeci
„Odpowiedział im: «Chodźcie, a zobaczycie». Poszli więc i zobaczyli, gdzie mieszka, i tego dnia pozostali u Niego. Było to około godziny dziesiątej. Jednym z dwóch, którzy to usłyszeli od Jana i poszli za Nim, był Andrzej, brat Szymona Piotra. Ten spotkał najpierw swego brata i rzekł do niego: «Znaleźliśmy Mesjasza» – to znaczy: Chrystusa. I przyprowadził go do Jezusa. A Jezus wejrzawszy na niego rzekł: «Ty jesteś Szymon, syn Jana, ty będziesz nazywał się Kefas» – to znaczy: Piotr.” (J 1,39-42)
Świadectwo Magdaleny i Piotra
„Mam na imię Magda i jestem żoną tego tu Piotra, dzięki któremu jestem w Kościele. Chciałam dziś opowiedzieć o swoim zmaganiu z pewnym fragmentem Pisma Świętego, które towarzyszyło mojemu wchodzeniu do Kościoła. Jest to historia kobiety kananejskiej.”
Mojżesz zmienia zdanie
Kiedy Izraelici w czasie wędrówki przez pustynię sprzeniewierzyli się Bogu, oddając część ulanemu ze złota cielcowi, Mojżesz wstawia się za niewiernym ludem u Najwyższego. Jezus, do tych, którzy Mu nie wierzyli mówi, że to właśnie Mojżesz, w którym pokładają nadzieję, będzie ich oskarżycielem. Dlaczego Mojżesz zmienił zdanie?
Ewangelia Jana – Janowy dzień drugi i trzeci
„(…) Ja to ujrzałem i daję świadectwo, że On jest Synem Bożym». Nazajutrz Jan znowu stał w tym miejscu wraz z dwoma swoimi uczniami i gdy zobaczył przechodzącego Jezusa, rzekł: «Oto Baranek Boży». Dwaj uczniowie usłyszeli, jak mówił, i poszli za Jezusem. Jezus zaś odwróciwszy się i ujrzawszy, że oni idą za Nim, rzekł do nich: «Czego szukacie?» Oni powiedzieli do Niego: «Rabbi! – to znaczy: Nauczycielu – gdzie mieszkasz?»” (J 1,29-38)
Świadectwo Magdaleny
„Przyszłam dziś do Was z ogromną radością, by podzielić się moim osobistym doświadczeniem spotkania ze Słowem Bożym. Słowo Boże dla mnie to zawsze Ktoś nie coś. (…) Bóg jest obecny w Swoim Słowie. Tam, gdzie jest Słowo Boże, jest z nami Obecność Boża.”
Złota zasada postępowania
W dzisiejszej perykopie Jezus formułuje tzw. złotą zasadę postępowania, która różni się od tych znanych dotychczas. Zachęca nas też do modlitwy. Św. Jakub w swoim liście pisze „Prosicie a nie otrzymujecie, bo się źle modlicie.” Jak więc modlić się dobrze? Odpowiedź znajdziemy na kartach Ewangelii.