„Ja, Jan, wasz brat i współuczestnik w ucisku i królestwie, i wytrwałości w Jezusie, byłem na wyspie, zwanej Patmos, z powodu słowa Bożego i świadectwa Jezusa. Doznałem zachwycenia w dzień Pański i posłyszałem za sobą potężny głos jak gdyby trąby mówiącej: «Co widzisz, napisz w księdze i poślij siedmiu Kościołom: do Efezu, Smyrny, Pergamonu, Tiatyry, Sardes, Filadelfii i Laodycei»” (Ap 1,9-11)
Piszą o nas: „Lumen Vitae. Z Biblią i Chlebem Życia u Sióstr Szkolnych de Notre Dame”
Na łamach wrocławskiego Gościa naszą inicjatywę przedstawia Agata Combik.
Pierwszy dzień skupienia
7 maja 2022 r. w gościnnych progach Domu Notre Dame przy ul. św. Marcina we Wrocławiu odbył się dzień skupienia Inicjatywy biblijnej Lumen Vitae.
Świadectwo Magdaleny
„Z takim świadomym przebudzeniem w stronę Boga musiałam poczekać do 14 roku życia, kiedy moja ciocia, zakonnica Urszulanka, zabrała mnie na Oazę I stopnia. Tam nastąpiło to odkrycie, że Bóg mówi bezpośrednio do mojego serca. To był taki impuls, który pociągnął mnie i ciągnie do tej pory w stronę Boga.”
Ewangelia Jana – Cud w Kanie Galilejskiej
„Trzeciego dnia odbywało się wesele w Kanie Galilejskiej i była tam Matka Jezusa. Zaproszono na to wesele także Jezusa i Jego uczniów. A kiedy zabrakło wina, Matka Jezusa mówi do Niego: «Nie mają już wina». Jezus Jej odpowiedział: «Czyż to moja lub Twoja sprawa, Niewiasto? Czyż jeszcze nie nadeszła godzina moja?» Wtedy Matka Jego powiedziała do sług: «Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie». (…)” (J 2,1-12)
Boże powołanie i moje obiekcje
W Biblii wyróżnić można wiele gatunków literackich. Jeden z nich bibliści nazywają powierzeniem misji albo powołaniem. Zasadniczo w jego schemacie powinny pojawiać się cztery elementy: wyznaczenie misji, obiekcje powołanego, zapewnienie asystencji i przyjęcie misji.
Ewangelia Jana – Janowy dzień czwarty i siódmy
„Nazajutrz [Jezus] postanowił udać się do Galilei. I spotkał Filipa. Jezus powiedział do niego: «Pójdź za Mną!». Filip zaś pochodził z Betsaidy, z miasta Andrzeja i Piotra. Filip spotkał Natanaela i powiedział do niego: «Znaleźliśmy Tego, o którym pisał Mojżesz w Prawie i Prorocy – Jezusa, syna Józefa z Nazaretu». Rzekł do niego Natanael: «Czyż może być co dobrego z Nazaretu?» Odpowiedział mu Filip: «Chodź i zobacz!» Jezus ujrzał, jak Natanael zbliżał się do Niego, i powiedział o nim: «Patrz, to prawdziwy Izraelita, w którym nie ma podstępu». (…)” (J 1,43-2,1)
Przyjąć Jezusa jako Zbawiciela
Kluczowym momentem w życiu chrześcijanina jest przyjęcie Jezusa jako Zbawiciela. Głoszony dziś kerygmat chrześcijański opiera się na fakcie Zmartwychwstania i wyprowadzany jest z tekstów Nowego Testamentu. Jednak św. Paweł, głosząc kerygmat w synagodze w Antiochii miał do dyspozycji jedynie Stary Testament. Czy rzeczywiście znajdziemy w nim prawa chrześcijańskiego życia duchowego?
Ewangelia Jana – Janowy dzień trzeci
„Odpowiedział im: «Chodźcie, a zobaczycie». Poszli więc i zobaczyli, gdzie mieszka, i tego dnia pozostali u Niego. Było to około godziny dziesiątej. Jednym z dwóch, którzy to usłyszeli od Jana i poszli za Nim, był Andrzej, brat Szymona Piotra. Ten spotkał najpierw swego brata i rzekł do niego: «Znaleźliśmy Mesjasza» – to znaczy: Chrystusa. I przyprowadził go do Jezusa. A Jezus wejrzawszy na niego rzekł: «Ty jesteś Szymon, syn Jana, ty będziesz nazywał się Kefas» – to znaczy: Piotr.” (J 1,39-42)
Świadectwo Magdaleny i Piotra
„Mam na imię Magda i jestem żoną tego tu Piotra, dzięki któremu jestem w Kościele. Chciałam dziś opowiedzieć o swoim zmaganiu z pewnym fragmentem Pisma Świętego, które towarzyszyło mojemu wchodzeniu do Kościoła. Jest to historia kobiety kananejskiej.”